Christoph Bernhard

Christoph Bernhard był niemieckim kompozytorem, teoretykiem muzyki, śpiewakiem-tenorem i kapelmistrzem. Urodził się 1 stycznia 1628 roku w Kołobrzegu, a zmarł 14 listopada 1692 roku w Dreźnie. Wykształcenie muzyczne zdobył w Gdańsku, gdzie do jego nauczycieli należeli Paul Siefert i Christoph Werner. W 1648 roku został śpiewakiem kapeli dworskiej w Dreźnie. Tam poznał Heinricha Schütza, którego twórczość wpłynęła na jego własną. Około 1650 roku wyjechał na rok do Włoch i nawiązał znajomość z Giacomo Carissimim.

W 1655 roku został wicekapelmistrzem w Dreźnie. W 1664 roku objął stanowisko dyrektora muzycznego i kantora przy Szkole św. Jana w Hamburgu, a w 1674 roku wrócił do Drezna, gdzie ponownie pracował jako wicekapelmistrz oraz wychowawca i nauczyciel muzyki księcia. W 1680 roku mianowano go głównym kapelmistrzem kapeli dworskiej. Tworzył przede wszystkim muzykę kościelną, w tym motety, i napisał traktaty o teorii muzyki oraz sztuce śpiewu. Jego dziewięciogłosowy motet żałobny „Gott sei mir gnädig” powstał na pogrzeb poety Johanna Rista i zachował się w zbiorach Biblioteki Kościoła św. Elżbiety we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Christoph Bernhard” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.